EDนะคะ ไม่ใช่ER

กรกฎาคม 18, 2007 ที่ 1:24 pm | เขียนใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

ห้องฉุกเฉินที่นี่เรียกว่า ED (Emergency Department) ค่ะ ไม่ใช่ ER (Emergency Room) แบบ American ฉันค่อนข้างตื่นเต้นกับการทำงานในห้องฉุกเฉิน ไหนกลัวว่าถ้าคนไข้ Arrest หรือหัวใจหยุดเต้น จะสั่งยากันรู้เรื่องมั๊ยนี่ จะหาของเจอมั๊ย

เริ่มงานวันแรกในรพ.Sunshine ซึ่งเป็นรพ.ค่อนข้างใหม่ สภาพแวดล้อมของห้องฉุกเฉินดีกว่าที่ Footscray เยอะ จะมีห้องตรวจคนไข้เรียงรายรอบ fish bowl ซึ่งเป็นส่วนที่แพทย์และพยาบาลทำงานกัน จะเริ่มการทำงานจากการคลิ๊กคนไข้จากหน้าจอคอมพิวเตอร์ รายชื่อคนบนสุดคือคนที่ฉุกเฉินสุด โดยจะแบ่งเป็น Category 1-5 คนไข้ Cat 1 คือฉุกเฉินสุด

ที่นี่มีหมอเยอะมาก เกือบสิบคนได้สำหรับคนไข้ผู้ใหญ่ แต่ละเคสต้องนำมาบอกเล่าให้ Consultant (ED physician) ฟังเพื่อได้แนวทางในการรักษาที่ถูกต้อง มี ED registrar และ HMO ทำงานเป็นกะ จะมีเวลาประมาณแปดโมงเช้า บ่ายสามโมงเย็น และ สี่ทุ่มเป็นเวลาส่งเวร หมอที่ห้องฉุกเฉินจะทำงานเป็นกะ กะละ 7-11 ชั่วโมง

ตอนอยู่เมืองไทยคนไข้ห้องฉุกเฉิน จะต้องมีอย่างน้อยรายนึง ที่ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ ปั๊มหัวใจ หรือรายที่หนักๆ แบบว่าฉุกเฉินจริงๆ เคยทำงานที่รพ.จังหวัด เป็นหมอเวรอยู่ห้องฉุกเฉินคนเดียว มีคนไข้รวมแล้วประมาณ 40 คนต่อเก้าชั่วโมง แต่ถ้ารวมคนไข้ไม่ฉุกเฉินที่พยาบาลช่วยดูด้วยก็ประมาณ 80 คนค่ะ

ที่ออสเตรเลีย อย่างที่บอกว่าต้องเขียนรายงานเยอะมาก ต้องคุยกับหมอแผนกอื่นเพื่อขอความเห็น อธิบายให้คนไข้ฟัง รอผลแล็ป เขียนจดหมายหา GP คนไข้คนนึงใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงอย่างน้อย ช่วงแรกฉันรู้สึกว่าตัวเองดูคนไข้ช้ามาก (เทียบกับบ้านเรา) เลยพยายามเร่งสปีดตัวเอง ปรากฎว่าติดหนึ่งในห้าของหมอที่ดูคนไข้เยอะที่สุด 11-12 ต่อเวร เลยรู้ว่าหมอที่นี่เฉลี่ยแล้วดูคนไข้แค่ 5-7 คนต่อเวร ฉันเลยลดสปีดตัวเองลง ทำตัวกลมกลืนกับหมอที่นี่ค่ะ ฮิ ฮิ

อีกอย่างที่น่าสนใจคือ อยู่ห้องฉุกเฉินสามเดือน คนไข้ส่วนมากคือ ปวดหลัง ปวดท้อง มีไข้ ไม่สบาย อาเจียน ท้องเสีย ไอ หอบ ผื่น โรคจิตกำเริบ จิปาถะเหมือนคนไข้ตามคลินิก ไม่เคยเห็นคนไข้ถูกใส่ท่อช่วยหายใจ ปั๊มหัวใจเลยซักคนเดียว ไม่ต้องกลัวว่าจะสั่งยาฉุกเฉินไม่ถูก เพราะไม่มีโอกาสได้สั่ง

อย่างไรก็ดี ฉันค้นพบว่าตัวเองชอบงานห้องฉุกเฉินมาก เหตุเพราะคนไข้ที่นี่พูดมาก ถามมาก เรียกร้องมากยิ่งกว่าคนไข้หลายๆคน ที่เจอในรพ.เอกชนบ้านเราเลย ดังนั้นงานห้องฉุกเฉินดีอย่างที่เจอคนไข้แป๊บๆ แล้วก็จาก ไม่ต้องมาเจอกันทุกวัน ฉันชอบงานนี้มาก จนต้องขออาสามาอยู่ต่อในปีถัดมา

ให้ความเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.

%d bloggers like this: